مؤلّف اين كتاب : علىّ بن موسى بن جعفر بن محمّد بن طاوس گويد : آنچه پس از تحقيق و بررسى نزد ما روشن است اين است كه حسين عليه السّلام ميدانست كه عاقبت كارش بكجا منتهى مىشود و وظيفه‌اش همان بود كه با كمال اطمينان خاطر انجام داد ، جماعتى كه من در كتاب ( غياث سلطان الورى لسكّان الثّرى ) آنان را بنام گفته‌ام به من خبر دادند از ابى جعفر محمّد بن بابويه قمىّ در كتاب امالىاش از مفضّل بن عمر و او از امام صادق صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم و امام از پدرش و پدر از جدّش نقل كرده است : كه روزى حسين عليه السّلام بر حسن عليه السّلام وارد شد و چون چشمش ببرادر افتاد ، گريست امام حسن فرمود : براى چه گريه ميكنى ؟ فرمود گريه‌ام براى رفتارى است كه با تو مىشود ، امام حسن فرمود : پيش آمدى كه براى من مىشود زهرى